DE MAGIE VAN STEEN
Interview met Erica van Seeters - beeldhouwer 

Erica van Seeters creëert in Zweden uit een enorm rotsblok een beeld van een kloosterkerk.

Erica van Seeters uit Heerde, beeldhouwer en veelvuldige deelnemer aan de Open Atelierdagen, is met een wel heel bijzonder project bezig: uit een enorm rotsblok hakt zij in Zweden het beeld van een oude kloosterkerk. Wij mochten haar hierover interviewen!

Erica, wat doe je in Zweden? Gaat ‘t om een opdracht of is het een ander soort project?

“Via een ‘open call’ van International Sculpture Network heb ik in december een ontwerp ingediend en werd, met Roland Höft uit Duitsland, uitgekozen. Het idee was om voor Udden Sculpture Park een beeld te maken dat daar twee jaar te bewonderen is en gekocht kan worden.
De selectiecommissie zag m’n werk van de Moderne Devotie bij het Gezondheidscentrum Geert Grote, in Zwolle, waaronder het Klooster Windesheim. Zij vroegen vervolgens of ik in navolging daarvan, een Zweedse kloosterkerk wilde maken.
Dat wilde ik wel, ook al moest ik m’n eigen ontwerp ‘inleveren’.”

Hoe kom je aan dat enorme rotsblok? Heb jij het zelf uitgekozen?

“Het ‘enorme rotsblok’ van 10 ton lag braaf te wachten, toen ik bij de werkplaats aankwam. Hier is alles graniet, maar dit was een speciaal geval: het is gewonnen uit de zone in de groeve, waar Zweeds diabas en graniet samengeperst zijn.

Na de kennismaking, heb ik de plattegrond van het kloosterkerkcomplex in een positie gelegd waar ik het beeld uit de steen wilde laten komen. Altijd in overleg met die enorme aanwezigheid van dat ‘binkie’.
Mijn ontwerp is gebaseerd op het kloosterkerkcomplex van Vreta, bij Lynkoping in Zweden, zoals het er in 1176 uit moet hebben gezien, volgens een 18e eeuwse prent.”

Hoe ging je te werk? En hoe lang gaat het duren?

“Thuis maakte ik hiervan een gipsmodel, zodat ik me de volumes en hun verhoudingen eigen kon maken. Ook maakte ik een plattegrond van triplex, met daarop de maten. Op een gegeven moment kon ik de kloosterkerk dromen!
Ik heb vier weken uitgetrokken voor dit project. Ik verblijf in een huisje aan de kust op 5 km afstand van de werkplaats. Heerlijk om daar na het werk de zon onder te zien gaan in de zee.”

Is het niet heel spannend om met het hakken in zo’n rots te beginnen?

“Werken in steen is betoverend en verslavend. Elke ochtend voel ik weer zo’n blijdschap om verder te gaan, ook al is deze graniet harder dan de rode!
Het is een wonder dat de steen zich gewonnen geeft en het kloosterkerkcomplex uit de steen herrijst. De magie van steen!"

Het is technisch wel een grote uitdaging met zo’n harde steen. Goed gereedschap is het halve werk en een noodzaak. Ik moest bijvoorbeeld ter plekke granietgereedschap aanschaffen die speciaal voor deze hardheid geschikt was. Het is soms op de millimeter zagen. Inzagen en wegkappen. Dat is nog het makkelijkste. Het moeilijkste is dat je niet doorschiet met je zaag of te diep komt, waar je het niet wil hebben.
Het was zeker spannend om te beginnen, omdat zo’n grote steen wel respect afdwingt. Het is een samenwerking met de steen, een soort communicatie.
Het beeld krijgt de titel: Place for Sharing, een actuele invulling, vrij, los van het dogmatisch opereren van kloosters en kerken.”

Waar komt het beeld uiteindelijk te staan? En heb je eerder dit soort groot werk gedaan?

Ik heb eerder grote beelden gemaakt. Bijvoorbeeld in België: ‘From the Bottom of my Heart’, (1.60 m hoog), ook in Aswan, Egypte: Movement of the Heart (3 m hoog) en in Utrecht, St. Maartenshof: Place to Share (3 elementen, hoogste 2.20 m).
Dit beeld komt de komende twee jaar in het Beeldenpark Udden in Hunnebostrand, aan de westkust van Zweden te staan.”

Heb je veel bekijks als je aan het werk bent?

“Er is een kunstencentrum op het terrein (KKV-B) en er komen clubjes bezoekers. Ook is er het equivalent van KEK: 140 voornamelijk Zweedse beeldhouwers, keramisten, textielkunstenaars, houtmensen en ook is hier de grootste pers voor papier (3 m). Grote bedrijvigheid!”

Hoe vind je het om hieraan te werken?

“Het is heerlijk om zo bezig te zijn. M’n passie voor de steen te kunnen leven, vormgeven. Hier ben ik voor geboren!”